Για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού τεκτονισμού, το 2024 ιδρύθηκε επίσημα η Μεγάλη Γυναικεία Τεκτονική Στοά της Ελλάδος, ανοίγοντας τις πόρτες ενός χώρου μέχρι πρότινος αυστηρά ανδρικού. Η είδηση πέρασε σχεδόν απαρατήρητη από τη δημόσια σφαίρα, όμως σηματοδοτεί μια σιωπηλή αλλά καθοριστική αλλαγή στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την πνευματική αναζήτηση και τη συμμετοχή των φύλων σε θεσμούς παραδοσιακά κλειστούς.

Ο ελευθεροτεκτονισμός, που στην Ελλάδα έχει ρίζες από τον 18ο αιώνα, λειτουργεί ως μια μυητική και φιλοσοφική αδελφότητα, όπου τα μέλη εργάζονται για την προσωπική τους βελτίωση μέσα από σύμβολα, τελετές και ηθικές αξίες. Αν και παγκοσμίως υπάρχουν γυναικείες και μεικτές στοές από τον 19ο αιώνα, στην Ελλάδα η παρουσία γυναικών σε τεκτονικές στοές ήταν ανύπαρκτη ή γινόταν μόνο μέσα από παραρτήματα ξένων στοών.

Αυτό άλλαξε το 2024, όταν οι πρώτες Ελληνίδες Τέκτονες, οι οποίες είχαν μυηθεί από τη Μεγάλη Γυναικεία Στοά της Ελβετίας, ίδρυσαν μια καθαρά γυναικεία και αυτόνομη ελληνική στοά. Η ίδρυση αυτή δεν ήταν απλώς συμβολική: για τα μέλη της σηματοδότησε την αναγνώριση της γυναίκας ως αυτόνομης πνευματικής αναζητήτριας, ισότιμης μέσα σε έναν χώρο που για αιώνες ανήκε στους άνδρες.

Η είσοδος των γυναικών στον τεκτονισμό εγείρει ερωτήματα αλλά και νέες προοπτικές. Τι αλλάζει όταν ο μύστης είναι γυναίκα; Μπορεί ο τεκτονισμός, με τη βαριά του παράδοση, να προσαρμοστεί σε σύγχρονες αντιλήψεις για την ισότητα; Για τα μέλη της γυναικείας στοάς, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: ο τεκτονισμός δεν αλλάζει φύση, αλλά εμπλουτίζεται.

Συνέντευξη στο  Newsbomb