Μια μέρα όπως όλες οι άλλες. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε. Η Κύπρος, ένα νησί γεμάτο ζεστή  ατμόσφαιρα, ξύπνησε στις 9 Μαρτίου 2020 με μια είδηση που θα άλλαζε τα πάντα. Ο υπουργός Υγείας Κωνστάντινος Ιωάννου μπροστά τον κυπριακό λαό βγήκε  ανακοίνωσε τα πρώτα δύο κρούσματα κορωνοϊού στη χώρα. Δύο άνδρες, 25 και 64 ετών, είχαν διαγνωστεί με τον ιό. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυτή η μέρα θα σημάδευε την αρχή μιας νέας εποχής.

Ξαφνικά, η λέξη “κορωνοϊός” δεν ήταν πια κάτι που ακούγαμε μόνο στις ειδήσεις για την Κίνα ή την Ιταλία. Ήταν εδώ. Στο νησί μας. Στις ζωές μας. Η ανησυχία άρχισε να διαχέεται, οι ερωτήσεις πολλαπλασιάζονταν: Τι θα γίνει τώρα; Πώς θα προστατευτούμε; Θα επιστρέψουμε ποτέ στην κανονικότητα;

Η Κύπρος έκλεισε τα σύνορά της, οι πλατείες άδειασαν, οι μάσκες έγιναν μέρος της καθημερινότητας και η φράση “σταθείτε σπίτι” ακουγόταν παντού. Η ζωή όπως την ξέραμε είχε αλλάξει για πάντα.

Σαν σήμερα 9 Μαρτίου…Πώς ένιωσες εσύ; Φόβο; Ανησυχία; Ή ίσως μια περίεργη ηρεμία, μια προσπάθεια να βρεις νόημα μέσα στην αβεβαιότητα; Θυμάμαι να κοιτάω έξω από το παράθυρο και να βλέπω έναν κόσμο που είχε σταματήσει να κινείται. Οι δρόμοι άδειοι, οι φίλοι μακριά, οι αγκαλιές απαγορευμένες.

Δεν ξέρω πώς ένιωσες εσύ εκείνη την εποχή. Αλλά ξέρω ότι όλοι μας, με τον δικό μας τρόπο, προσπαθήσαμε να βρούμε μια απάντηση στο ίδιο ερώτημα: Πώς συνεχίζεις όταν ο κόσμος γύρω σου έχει σταματήσει;