Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε σήμερα τον αγαπημένο ηθοποιό Σπύρο Σταυρινίδη, μια εμβληματική μορφή του κυπριακού θεάτρου και της τηλεόρασης. Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε συγκίνηση σε ολόκληρο το νησί, με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να κατακλύζονται από αποχαιρετιστήρια μηνύματα, εκφράσεις ευγνωμοσύνης και αναμνήσεις από ανθρώπους του θεάτρου, συναδέλφους και θεατές που τον αγάπησαν μέσα από τις σπουδαίες ερμηνείες του.

Ο Σπύρος Σταυρινίδης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1946 και αν και ξεκίνησε με προορισμό να γίνει ηλεκτρολόγος, όπως ο πατέρας του, τελικά τον κέρδισε η τέχνη του θεάτρου  μια στροφή που οφειλόταν εν πολλοίς στην επιρροή του αδελφού του και του περιβάλλοντός του. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, εργάστηκε στην ΑΤΗΚ και παράλληλα άρχισε θεατρικές σπουδές, συνεχίζοντας αργότερα στην Αθήνα στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.

Η καλλιτεχνική του πορεία είναι πλούσια και μακρόχρονη. Από τη σκηνή του ΡΙΚ, στον ΘΟΚ – όπου υπήρξε βασικό στέλεχος από το 1990  μέχρι τη συμμετοχή του σε διεθνείς θεατρικές διοργανώσεις και παραστάσεις αρχαίου δράματος, ο Σπύρος Σταυρινίδης άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα. Συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες και ερμήνευσε με μοναδική ευαισθησία και δύναμη ρόλους από το κυπριακό, ελληνικό και διεθνές ρεπερτόριο.

Στον κινηματογράφο, ξεχώρισε σε ταινίες όπως το Kalabush, Delivery, Η Νοσταλγός και Αιώνιος Φοιτητής, για την οποία και τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 2001.

Το 2022 τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο ΘΟΚ για το σύνολο της προσφοράς του στο θέατρο. Η ερμηνεία του στην παράσταση Θαμμένο Παιδί του Σαμ Σέπαρντ αναδείχθηκε ως μία από τις κορυφαίες στιγμές της ύστερης καριέρας του, επιβεβαιώνοντας τη διαρκή του ανάγκη να επανεφευρίσκει τον εαυτό του πάνω στη σκηνή.

Ο Σπύρος Σταυρινίδης δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος ηθοποιός. Ήταν ένας άνθρωπος που υπηρέτησε την τέχνη με πάθος, σεμνότητα και ήθος. Η απουσία του αφήνει ένα μεγάλο κενό, αλλά και μια πολύτιμη παρακαταθήκη.

Καλό ταξίδι, Σπύρο.