Οι καύσωνες, παρότι εξαιρετικά επικίνδυνοι και ολοένα πιο συχνοί λόγω της κλιματικής αλλαγής, δεν έχουν μέχρι σήμερα διεθνώς καθιερωμένη πρακτική ονοματοδοσίας όπως οι τροπικές καταιγίδες ή τα βαρομετρικά χαμηλά. Οι βασικοί λόγοι είναι οι εξής:

Διαφορετική φύση των φαινομένων

Οι τροπικές καταιγίδες είναι: Αιφνίδιες, με έντονη δυναμική, έχουν σαφή χρονική και γεωγραφική αρχή και τέλος, κινούνται και εξελίσσονται ταχύτατα, απειλώντας πολλές περιοχές.

Οι καύσωνες, αντίθετα: Είναι παρατεταμένα φαινόμενα, μπορεί να έχουν ασαφή όρια (πότε ακριβώς ξεκινούν ή τελειώνουν), συχνά επηρεάζουν διαφορετικά κάθε πληθυσμό (ηπιότεροι για υγιείς, επικίνδυνοι για ευάλωτους).

Έλλειψη διεθνούς ταξινόμησης και συντονισμού

Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO) δεν έχει ακόμα υιοθετήσει ένα ενιαίο σύστημα μέτρησης της έντασης των καυσώνων (σε αντίθεση με τις καταιγίδες που κατατάσσονται π.χ. σε κατηγορίες). Αυτό σημαίνει ότι: Δεν υπάρχει συμφωνία για το πότε ένας καύσωνας είναι «επικίνδυνος».

Η ονοματοδοσία θα μπορούσε να είναι υποκειμενική ή αντιφατική μεταξύ χωρών ή πόλεων, ενώ η σύγχυση σε περίοδο κρίσης μπορεί να υπονομεύσει την αποτελεσματική ενημέρωση και δράση.

 Επιχειρήματα υπέρ της ονοματοδοσίας

Παρά τις επιφυλάξεις, πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι:

Ένα όνομα “προσωποποιεί” την απειλή και μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη προσοχή του κοινού (όπως έγινε με τον ανεπίσημο «Κέρβερο» στην Ιταλία),

Βοηθά στη συλλογική μνήμη και στον μετέπειτα απολογισμό, διευκολύνει την επικοινωνία από τα ΜΜΕ και την Πολιτική Προστασία, μπορεί να λειτουργήσει προειδοποιητικά και προληπτικά, αν συνδυαστεί με ένα επιστημονικό σύστημα επικινδυνότητας (όπως στη Σεβίλλη).

Πρωτοβουλίες όπως της Σεβίλλης, όπου οι καύσωνες λαμβάνουν όνομα μόνο αν ξεπερνούν συγκεκριμένα όρια κινδύνου, δείχνουν έναν δρόμο προς ένα δομημένο, παγκόσμιο πρότυπο. Πόλεις όπως η Αθήνα και το Μαϊάμι εξετάζουν ανάλογες πρακτικές, στο πλαίσιο της ανθεκτικότητας στην κλιματική θερμότητα.

Οι καύσωνες, εν κατακλείδι  δεν έχουν (ακόμα) καθολικά ονόματα κυρίως επειδή λείπει ένα διεθνώς αποδεκτό σύστημα μέτρησης της έντασής τους. Όμως, καθώς η κλιματική κρίση τους καθιστά ολοένα σοβαρότερους, η ανάγκη για συντονισμένη ενημέρωση και προστασία ενδέχεται να φέρει την καθιέρωση της ονοματοδοσίας στο μέλλον  όχι ως επικοινωνιακό κόλπο, αλλά ως εργαλείο πρόληψης και προειδοποίησης.

Με πληροφορίες :gazetta